زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

مهادنه (اصطلاحات نظامی)





مهادنه در اصطلاحات فقه نظامی به معنای آتش‌بس و قرار دادن صلح و ترک کارزار و دست کشیدن از جنگ کافران تا مدّت معلومی است. مهادنه را باید امام یا کسی که امام او را برای عقد قرارداد منصوب کرده، امضا کند و قرارداد مهادنه تنها با کسانی که جایز القتل، نه واجب القتل، باشند منعقد می‌گردد. مدت عقد قرارداد مهادنه بستگی به قوّت و ضعف مسلمانان دارد.


۱ - معنای لغوی



مُهادنه مصدر باب مفاعله از هَدَنَ یَهْدُنُ‌ از باب فَعَلَ یَفْعُلُ، در لغت به معنای مصالحه است. هدنه اسم از هَدَنَ و‌ هادَنَ می‌باشد.

۲ - معنای اصطلاحی



در اصطلاح قرار دادن صلح و ترک کارزار و دست کشیدن از جنگ کافران تا مدّت معلومی است (آتش‌بس).

۳ - حکم مهادنه



مهادنه را باید امام یا کسی که امام او را برای عقد قرارداد منصوب کرده، امضا کند و قرارداد مهادنه تنها با کسانی که جایز القتل، نه واجب القتل، باشند منعقد می‌گردد.

۴ - دیدگاه علامه حلی



علّامه در مورد مدت عقد قرارداد می‌گوید: مدت عقد قرار داد مهادنه بستگی به قوّت و ضعف مسلمانان دارد. اگر دشمن قوی‌تر از مسلمانان باشد، امام تا هر مدت که صلاح بود، هر چند ده سال باشد، معاهده می‌بندد و اگر دشمن ضعیف‌تر باشد، مدّت معاهده طبق آیات دو و پنج سوره توبه عمل می‌شود:
۱- «فَاذَا انْسَلَخَ الْاشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِکینَ حَیْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ؛ چون ماه‌های حرام به سر آمد، مشرکان را هرجا یافتید، بکشید.»
۲- «فَسیحُوا فی‌ الْارْضِ ارْبَعَةَ اشْهُرٍ؛ مشرکانی که با شما معاهده و پیمان بستند، در زمین چهار ماه از سال را بگردند.»

بیشتر از چهار ماه تا یک سال محل اختلاف است.

۵ - دیدگاه محقق و شهید ثانی



محقق در شرایع چنین اضافه می‌کند:
هدنه تا چهار ماه صحیح است و مشهور معتقدند که بیش از یک سال صحیح نیست و طبق آیه‌ «وَانْ جَنَحُوا لِلْسِّلْمِ فَاجْنَحْ لَها» با مراعات مصلحت بیش ‌از یک ‌سال نیز صحیح ‌می‌باشد. معادنه، موادعه، مسالحه، معاهده و هدنه باهم مرادف‌ بوده و همه به ‌یک معنا می‌باشند. شهید، معاهده را نیز مرادف با الفاظ مذکور دانسته است.
[۱۴] شهید ثانی، زین‌الدین، شرح لمعه، ج۱، ص۲۲۱.


۶ - مهادنه در کلام امام علی



حضرت علی (علیه‌السّلام) در آتش ‌بس جنگ صفین فرمود:
«... وَلَعَلَّ اللَّه انْ یُصْلِحَ فی‌ هذِهِ الهُدْنَةِ امْرَ هذِهِ الْامَّةِ وَ لاتُؤْخَذَ بِاَکْظامِها فَتَعْجَلَ عَنْ تَبَیُّنِ الْحَقِّ، وَ تَنْقادَ لَاوَّلِ الْغَیِّ...؛ بلکه خدا در این فرصت آتش‌بس، صلح و آرامش و آنچه شایسته و صلاح امت بود، فراهم سازد. مهلت دادم تا مجاری تنفس و تفکر ملت بسته نشود و ناگریز نباشند در شناختن حق شتاب کنند و با عجله گمراهی را بر خود آغاز نمایند و بدان پایبند شوند.»
امام علی (علیه‌السّلام) در مورد آتش‌بسی که در جنگ صفین امضا شد، فرمود:
«لَعَلَّ اللَّه ان یُصْلَحَ فی‌ هذِهِ الهُدنَةِ امْرَ هذِهِ الْاُمَّةِ...؛ شاید خداوند در این فرصت آتش بس، امر این امت را اصلاح کند.»
[۱۶] زنجانی، عمید، جهاد از دیدگاه امام علی در نهج‌ البلاغه، ص۱۴۴.


۷ - پانویس


 
۱. ↑ جوهری، ابونصر، صحاح اللغه، ج۶، ص۲۲۱۷، کلمه هدن.    
۲. ↑ ر. ک. طوسی، محمد بن حسن، المبسوط، ج۲، ص۳۷.    
۳. ↑ حلی، حسن بن یوسف، تذکرة الفقها، ج۱، ص۴۴۷، منشورات المکتبة الرضویة لاحیاء الآثار الجعفریة.    
۴. ↑ حجاوی، موسی بن احمد، الإقناع فی فقه، ج۲، ص۴۰.    
۵. ↑ شهید ثانی، زین‌الدین، شرح لمعه، ج۱۰، ص۵۳.    
۶. ↑ توبه/سوره۹، آیه۵.    
۷. ↑ توبه/سوره۹، آیه۲.    
۸. ↑ انفال/سوره۸، آیه۶۲.    
۹. ↑ محقق حلی، جعقر بن حسن، شرایع الاسلام، ج۱، ص۳۰۴، مؤسسه اسماعیلیان‌، قم، ۱۴۰۸ ه.ق.    
۱۰. ↑ ر. ک. ط.سی، محمد بن حسن، المبسوط، ج۲، ص۶۰.    
۱۱. ↑ حلی، حسن بن یوسف، تذکرة الفقها، ج۱، ص۴۴۷، منشورات المکتبة الرضویة لاحیاء الآثار الجعفریة.    
۱۲. ↑ حجاوی، موسی بن احمد، الإقناع فی فقه، ج۲، ص۴۰.    
۱۳. ↑ خطیب شربینی، محمد بن احمد، مغنی ‌المحتاج، ج۶، ص۸۶، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۵ ه.ق.    
۱۴. ↑ شهید ثانی، زین‌الدین، شرح لمعه، ج۱، ص۲۲۱.
۱۵. ↑ شریف رضی، محمد بن حسین، نهج ‌البلاغه، ص۱۸۲، خطبه ۱۲۵، دار الکتاب اللبنانی.    
۱۶. ↑ زنجانی، عمید، جهاد از دیدگاه امام علی در نهج‌ البلاغه، ص۱۴۴.


۸ - منبع



• جمعی از نویسنگان، پژوهشکده تحقیقات اسلامی، اصطلاحات نظامی در فقه اسلامی، ص۱۲۱.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.