زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

مهادنه (اصطلاحات نظامی)





مهادنه در اصطلاحات فقه نظامی به معنای آتش‌بس و قرار دادن صلح و ترک کارزار و دست کشیدن از جنگ کافران تا مدّت معلومی است. مهادنه را باید امام یا کسی که امام او را برای عقد قرارداد منصوب کرده، امضا کند و قرارداد مهادنه تنها با کسانی که جایز القتل، نه واجب القتل، باشند منعقد می‌گردد. مدت عقد قرارداد مهادنه بستگی به قوّت و ضعف مسلمانان دارد.


۱ - معنای لغوی



مُهادنه مصدر باب مفاعله از هَدَنَ یَهْدُنُ‌ از باب فَعَلَ یَفْعُلُ، در لغت به معنای مصالحه است. هدنه اسم از هَدَنَ و‌ هادَنَ می‌باشد.

۲ - معنای اصطلاحی



در اصطلاح قرار دادن صلح و ترک کارزار و دست کشیدن از جنگ کافران تا مدّت معلومی است (آتش‌بس).

۳ - حکم مهادنه



مهادنه را باید امام یا کسی که امام او را برای عقد قرارداد منصوب کرده، امضا کند و قرارداد مهادنه تنها با کسانی که جایز القتل، نه واجب القتل، باشند منعقد می‌گردد.

۴ - دیدگاه علامه حلی



علّامه در مورد مدت عقد قرارداد می‌گوید: مدت عقد قرار داد مهادنه بستگی به قوّت و ضعف مسلمانان دارد. اگر دشمن قوی‌تر از مسلمانان باشد، امام تا هر مدت که صلاح بود، هر چند ده سال باشد، معاهده می‌بندد و اگر دشمن ضعیف‌تر باشد، مدّت معاهده طبق آیات دو و پنج سوره توبه عمل می‌شود:
۱- «فَاذَا انْسَلَخَ الْاشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِکینَ حَیْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ؛ چون ماه‌های حرام به سر آمد، مشرکان را هرجا یافتید، بکشید.»
۲- «فَسیحُوا فی‌ الْارْضِ ارْبَعَةَ اشْهُرٍ؛ مشرکانی که با شما معاهده و پیمان بستند، در زمین چهار ماه از سال را بگردند.»

بیشتر از چهار ماه تا یک سال محل اختلاف است.

۵ - دیدگاه محقق و شهید ثانی



محقق در شرایع چنین اضافه می‌کند:
هدنه تا چهار ماه صحیح است و مشهور معتقدند که بیش از یک سال صحیح نیست و طبق آیه‌ «وَانْ جَنَحُوا لِلْسِّلْمِ فَاجْنَحْ لَها» با مراعات مصلحت بیش ‌از یک ‌سال نیز صحیح ‌می‌باشد. معادنه، موادعه، مسالحه، معاهده و هدنه باهم مرادف‌ بوده و همه به ‌یک معنا می‌باشند. شهید، معاهده را نیز مرادف با الفاظ مذکور دانسته است.
[۱۴] شهید ثانی، زین‌الدین، شرح لمعه، ج۱، ص۲۲۱.


۶ - مهادنه در کلام امام علی



حضرت علی (علیه‌السّلام) در آتش ‌بس جنگ صفین فرمود:
«... وَلَعَلَّ اللَّه انْ یُصْلِحَ فی‌ هذِهِ الهُدْنَةِ امْرَ هذِهِ الْامَّةِ وَ لاتُؤْخَذَ بِاَکْظامِها فَتَعْجَلَ عَنْ تَبَیُّنِ الْحَقِّ، وَ تَنْقادَ لَاوَّلِ الْغَیِّ...؛ بلکه خدا در این فرصت آتش‌بس، صلح و آرامش و آنچه شایسته و صلاح امت بود، فراهم سازد. مهلت دادم تا مجاری تنفس و تفکر ملت بسته نشود و ناگریز نباشند در شناختن حق شتاب کنند و با عجله گمراهی را بر خود آغاز نمایند و بدان پایبند شوند.»
امام علی (علیه‌السّلام) در مورد آتش‌بسی که در جنگ صفین امضا شد، فرمود:
«لَعَلَّ اللَّه ان یُصْلَحَ فی‌ هذِهِ الهُدنَةِ امْرَ هذِهِ الْاُمَّةِ...؛ شاید خداوند در این فرصت آتش بس، امر این امت را اصلاح کند.»
[۱۶] زنجانی، عمید، جهاد از دیدگاه امام علی در نهج‌ البلاغه، ص۱۴۴.


۷ - پانویس


 
۱. جوهری، ابونصر، صحاح اللغه، ج۶، ص۲۲۱۷، کلمه هدن.    
۲. ر. ک. طوسی، محمد بن حسن، المبسوط، ج۲، ص۳۷.    
۳. حلی، حسن بن یوسف، تذکرة الفقها، ج۱، ص۴۴۷، منشورات المکتبة الرضویة لاحیاء الآثار الجعفریة.    
۴. حجاوی، موسی بن احمد، الإقناع فی فقه، ج۲، ص۴۰.    
۵. شهید ثانی، زین‌الدین، شرح لمعه، ج۱۰، ص۵۳.    
۶. توبه/سوره۹، آیه۵.    
۷. توبه/سوره۹، آیه۲.    
۸. انفال/سوره۸، آیه۶۲.    
۹. محقق حلی، جعقر بن حسن، شرایع الاسلام، ج۱، ص۳۰۴، مؤسسه اسماعیلیان‌، قم، ۱۴۰۸ ه.ق.    
۱۰. ر. ک. ط.سی، محمد بن حسن، المبسوط، ج۲، ص۶۰.    
۱۱. حلی، حسن بن یوسف، تذکرة الفقها، ج۱، ص۴۴۷، منشورات المکتبة الرضویة لاحیاء الآثار الجعفریة.    
۱۲. حجاوی، موسی بن احمد، الإقناع فی فقه، ج۲، ص۴۰.    
۱۳. خطیب شربینی، محمد بن احمد، مغنی ‌المحتاج، ج۶، ص۸۶، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۵ ه.ق.    
۱۴. شهید ثانی، زین‌الدین، شرح لمعه، ج۱، ص۲۲۱.
۱۵. شریف رضی، محمد بن حسین، نهج ‌البلاغه، ص۱۸۲، خطبه ۱۲۵، دار الکتاب اللبنانی.    
۱۶. زنجانی، عمید، جهاد از دیدگاه امام علی در نهج‌ البلاغه، ص۱۴۴.


۸ - منبع



جمعی از نویسنگان، پژوهشکده تحقیقات اسلامی، اصطلاحات نظامی در فقه اسلامی، ص۱۲۱.    






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.